19 t/m 25 oktober 2009: vriendenreis verslag
Regelmatig ondernemen de Vrienden een reis naar het buitenland om daar gerenommeerde balletgezelschappen te bezoeken. Eerder werden o.a. Helsinki, Sint Petersburg, Kopenhagen, Boedapest, Antwerpen en Berlijn bezocht. Dit jaar reisde een enthousiaste groep naar de hoofdsteden van Oekraïne en Rusland. Een verslag door Vriend en deelnemer Anneke van Heertum.
een warm welkom
Het was een week waarin elke minuut werd besteed. Op weg van het vliegveld naar het hotel in Kiev stopten we voor het opleidingsinstituut voor volksmuziek en -dans. Speciaal voor ons werd door het koor, orkest en dansgroep een voorstelling gegeven waar de energie en het plezier van af spatten. Zoals reisdeelnemer Alfons Ruitenbeek schrijft: “Een geweldige aankomst in Kiev. Er leek geen eind te komen aan de intocht van de prachtig geklede vrouwen en mannen!”
monniken en modern ballet
De volgende dag begonnen we met een stadstour. We bezochten diverse kerken waaronder de Vladimir kathedraal, de bakermat van de Russisch orthodoxe kerk. In een synagoge vertelde de gids het verhaal van Babi Jar, even buiten Kiev, waar 30.000 joden door de nazi’s zijn omgebracht. Na de lunch bezochten we het kloostercomplex Kiev Petsjersk Lavra. In de begintijd van dit klooster leefden de monniken in holen en grotten. Nu is het een enorm complex, deels museum deels klooster, waar ongeveer 200 monniken leven. ‘s Avonds een voorstelling van Kyiv Modern Ballet: Le forze del destino. Acht dansers en een uitdagende zangeres hielden vijf kwartier aan één stuk de aandacht gevangen. Na afloop hadden we een kort gesprek met choreograaf Radu Poklitaru.
a capella, achter de schermen en aïda
Op woensdag bezochten we het St. Michaelsklooster. Buiten de kloostermuren staat een bescheiden, maar indrukwekkend monument ter herinnering aan de miljoenen Oekraïners die zijn gestorven tijdens de door Stalin geregisseerde grote hongersnood. Niet ver daar vandaan staat de St. Sofiakathedraal uit de 10e eeuw. De kathedraal is vol met oude fresco’s en mozaïeken. In een nevenruimte zong voor ons een vijfmans koor a capella religieuze liederen.
Van daar wandelden we naar het Taras Sjevtsjenko theater, de thuisbasis van het Oekraïens Nationaal Ballet en de Opera. De directeur was duidelijk trots op zijn theater. Na een rondleiding over het podium en door het instituut waren we bij een repetitie van het corps de ballet voor de sneeuwvlokkendans en de bloemenwals van De Notenkraker die wij de volgende dag zouden gaan zien. Spontaan besloot een aanzienlijk deel van de groep de vrije avond in te vullen met de opera Aïda in hetzelfde theater. Alfons Ruitenbeek: “Genoten heb ik die avond van Aïda en een avond later van De Notenkraker. Een prachtig theater met échte loges.”
gouden koepels en de notenkraker
De volgende dag deed de zon alle gouden koepels op kerken en kathedralen stralen. Het was een vrije ochtend; ik heb heerlijk gewandeld. In de middag bezochten we het Museum voor Schone Kunsten met schitterende iconen. Na een vroege maaltijd was het tijd voor De Notenkraker.
welkom in moskou: achter de schermen bij het bolsjoi
De volgende ochtend waren we al om 6.00 uur op het vliegveld om naar Moskou te gaan. Na de lunch liepen we naar “het nieuwe podium” van het Bolsjoi Theater. Het oude theater staat in de steigers. Dit nieuwe podium is gevestigd in een voormalig appartementengebouw. Via een doolhof van gangen en trappen zijn de verschillende gebouwen met elkaar verbonden. Bij de rondleiding zagen we de decors van The Bright Stream al hangen. We woonden een training en repetitie bij. Daarna gingen we naar de voorstelling, die geweldig was. The Bright Stream is gemaakt door choreograaf Alexei Ratmansky, voormalig artistiek directeur van het Bolsjoi Ballet, die voor Het Nationale Ballet een nieuwe versie van Don Quichot maakt (wereldpremière 13 februari 2010).
kloosters, kunstenaars en giselle
De laatste volle dag in Moskou. We reden naar Sergiev Posad Lavra, een klooster buiten Moskou. Dit klooster was in roerige tijden een toevluchtsoord voor de tsaren en het belangrijkste opleidingscentrum voor orthodoxe priesters in Rusland. Na de lunch reden we naar de voormalige kunstenaarskolonie Abramtsevo, waar in de eerste helft van de 20e eeuw vele kunstenaars zoals Ilja Repin en Rublin woonden en werkten. Het kerkje is een pareltje met een interieur dat is gemaakt als een uniek “gesamtkunstwerk”. ‘s Avonds genoten we in het Bolsjoi theater van een prachtige Giselle.
de schatten van het kremlin
Op deze laatste dag bezochten we het Rode Plein en het Kremlin. In het Kremlin bezochten we de Schatkamer van de tsaren met prachtige jurken, extravagante koetsen, Faubergé eieren, maar ook de tronen en kronen van verschillende tsaren waaronder van Iwan de Verschrikkelijke en van Peter de Grote. Daarna bezochten we de belangrijkste kerk van het Kremlin: de Maria Hemelvaart Kathedraal waar de tsaren werden gekroond. Er was nog tijd om naar het museum van Nikolai Roerich te gaan, een schilder van mystieke landschappen, die ook decors heeft ontworpen voor Les Ballets Russes. Vandaar reden we naar het vliegveld van Moskou en was er aan een enerverende, intensieve week een einde gekomen.
Zoals Alfons Ruitenbeek schrijft: “Genoten heb ik van de voorstellingen. De prachtige torens en gouden koepels overal in Kiev en Moskou hebben me ‘een goed gevoel’ gebracht. Dát heb ik mee naar huis genomen.”
